Marktkramers

Ooit zong er iemand, hmmm oke, zingen is subjectief, dat hij geboren was als marktkramer. Als mijn geheugen me niet voor de gek houdt heb ik ooit iemand gekend die marktkramer was of geweest was, maar het geheugen is niet goed genoeg om me nog te herinneren wie het was en hoe het in elkaar stak, maar het is ook geheel onbelangrijk. De meeste dingen zijn overigens onbelangrijk.

Door onvoorziene ontwikkelingen werd het vandaag een solo-fietsdag en geen dag waarop ik met een stel kabaalmakers de streek onveilig maakte, het heeft zijn voordelen uiteraard wel, ik heb me eens goed kunnen uitleven, vechten tegen de wind, brommertjes achterna zitten, een pijnlijk achterste (ha neen, dat is geen voordeel), teint een beetje bijgewerkt, iPod op het kopje en toeren maar, waar ik overal gezeten heb weet ik niet eens en het kan me ook geen ... schelen, maar het moet in de buurt van Brugge zijn geweest, enfin, er stonden toch regelmatig bordjes met de afstand tot Brugge en dat was toen nog maar een vijftien km, maar ik heb niets te zoeken in Brugge momenteel dus ben ik maar op de tussenbaantjes gebleven, tussendoor een paar terrasjes meegepikt om even uit te puffen, maar vooral om eens een frisse pint naar binnen te klokken. Als ik me dan zo op een terrasje zet, in vol ornaat met die sexy spandexjes, begint na een paar seconden het zweet in beekjes te stromen. Vermoedelijk is het absoluut geen zicht, maar aangezien ik toch nooit iemand tegenkom die me kent trek ik me ook daar geen barst van aan.

Zo kwam het dat ik vanmiddag ergens op een terras zat waar het markt was, waar het was, geen idee van dus, ergens in west-fluuteren in elk geval. En dan krijg je een theaterscene op je terras tussen twee van die marktkramers, het duurde even voor ik doorhad hoe de vork aan de steel zat maar na een aantal vijven en zessen werd het wel duidelijk dat de ene, een verkoper van dameskledij, zijn stand een metertje te ver op de baan had gezet, wat maakte dat de verkoper van aardbeien zo'n klein beetje heel boos was. Eigenlijk was het typisch haantjesgedrag, roepen, tieren, op een paar cm van elkaar gaan staan om indruk op elkaar te maken, best grappig om zien hoor, terwijl je zoiets normaal gezien kan oplossen door tegen de 'overtreder' even te melden dat hij te ver staat en dus een deel van je plek inneemt. Tot een handgemeen is het niet gekomen gelukkig, nu was het gewoon grappig om volgen, ik kader het maar in het teken van de volle maan, dan doen mensen wel eens gek, hebben ze een kortere lont. Of het er nu echt iets mee van doen heeft is niet wetenschappelijk bewezen voor zover ik weet, maar het is me al vaker opgevallen dat volle maan nadelige invloeden heeft op intermenselijke contacten. Misschien moet ik er maar eens een soort studie van maken, maar hoe begin je daar aan ? Door elk gesprek, hoe futiel ook, te noteren in een boekje, waarin je dan ook nog eens de maanstand noteert ? En in hoeverre is zoiets representatief ? Dat kan een goede methode zijn als je dagelijks tientallen gesprekken voert, als je maar omgaat met een heel beperkt aantal personen, dan lijkt het me van geen statistische waarde te zijn. Geen goed idee dus, tenzij dus om de tijd te verdrijven, maar ik heb zo niet de behoefte om de tijd te verdrijven, ik verveel me eigenlijk nooit denk ik, mja, eventueel af en toe 's nachts als ik niet kan slapen, te moe ben om te lezen en het nieuws al zeven keer heb gezien, maar verder kan ik me altijd wel met van alles en nog wat bezig houden, fietsen, tuinieren, ambetant doen, studeren, opzoeken tegen welke geluidsgolven mechelse herders niet tegen kunnen, ik heb daar overigens nog niets over gevonden en dat werkt af en toe op mijn zenuwen want ik heb wel zin om zoiets in elkaar te prutsen zodat die beesten hun geblaf ophoudt, als ik dan nog iets kan bedenken dat er voor zorgt dat er geen vliegtuigen meer overvliegen, zeker 's nachts niet, dat zou helemaal prachtig zijn, want ze storen wel. Ok, het went en het valt binnen nog nauwelijks op, maar als ik buiten zit tijdens een slapeloze nacht, dan wil ik sterren zien en beestjes horen, geen straalmotoren met bijbehorende lichtjes. Wat wel een voordeel daarvan is, is dat het me nu een stuk duidelijker is dat mensen die niet gewend zijn zo'n dingen te zien ze kunnen aanzien als ware het UFO's.

Daar hoor je de laatste jaren weer weinig van overigens, UFO's, dat is zoiets dat met periodes lijkt te gaan, jarenlang hoor of lees je er niets of amper iets over,en dan is er plots een vloedgolf. Ha ja, modieus zou zijn om vloedgolf te vervangen door tsunami zeker ? Maar ik en mode ... het gaat niet samen, ik ben ik immers, mode kan me gestolen worden, zowel naar kledij toe als naar woordgebruik en al die dingen toe.

Shit, ben mijn draad kwijt, tijd voor een martini in de tuin, zonder vliegtuigen maar met een volle maan.