Vlinders

Gedragen door de wind zweven ze, van Oost naar West, van Zuid naar Noord, van hot naar her zweven ze, de fragiele diertjes waar men me vorig jaar veel over heeft geleerd, hoe ze leven, hoe ze sterven, hoe het komt dat hun vleugels vervalen, ja het zijn toffe diertjes en ik zou er gerust een tuin van vol willen hebben, hoe meer hoe liever.

Vandaag was er eentje die er uitsprong, hij was niet bijster groot, eerder aan de kleine kant, de kleur was vleeskleurig, ook niet het meest spektaculaire patroon dat je je kan inbeelden bij vlinders, maar toch, hij had wel iets. Ik zag hem toen ik een terras aan het doen was en de kids in de speeltuin op de trampoline aan het springen waren, het was een uurtje van rust, verbale rust vooral, andere rust had ik niet nodig, integendeel, ik was onderweg al bijna in slaap gevallen door hun inertie. Maar plots was ik dus terug wakker, toen ik een tweede Palm bestelde, toen viel hij me immers op.

Eerder die middag was de nieuwe serveuse me al opgevallen, vermoedelijk een jobstudente en best een knap kind, maar dus wel een kind he, twintig, maximum, geen spek voor mijn bek dus, maar zet een schoon snoetje voor mijn neus en ik zal er wel naar kijken hoor, daarvoor ben ik nog net genoeg "man". Ik ga trouwens zowat altijd naar dezelfde speeltuin met mijn kids, ergens in de buurt van Ieper is dat, niet omdat die speeltuin zo geweldig bijzonder fantastisch is, wel omdat naar een speeltuin gaan nu niet bepaald opwindend is voor me en ik toch ook wel graag iets van amusement heb, dat heb ik dus op weg daar naartoe, paar molshoopjes dat we dan over moeten fietsen, of doen zoals vandaag, niet rechtstreeks naar daar fietsen maar een grandiose omweg maken via Komen, Houthem, en zo nog wat van die maffe plaatsen. Even speelde ik nog met de idee om ze mee over de Kemmel te nemen, maar mijn kids en bergop rijden ... neen, dat loopt dus nog niet.

Onderweg hoor ik ze wel eens zuchten en klagen, dat ze moe worden, van die dingen, maar normaal gezien is dat perfect negeerbaar en dus ook vandaag, wel een keer moeten stoppen omdat een van die twee zijn trui wou uitdoen. Ook wel gigantisch dom om met dit weer een trui aan te doen, maar goed, wat dat betreft trekken ze voor mijn part hun plan hoor, ik ga er alleen niet mee zeulen, dat is hun eigen verantwoordelijkheid. Maar zodra je er dan mee in de speeltuin bent, dan is er van die moeheid niets meer te merken, ik heb ze in elk geval niet meer gezien tot ik ze ging halen, ja heel even toen ze kwamen drinken. En horen ... het viel mee, de speeltuin is ook wel een eindje van het terras, dat helpt. Dus zat ik daar maar wat te zitten, op een terras vol gepensioneerden die met hun kleinkinderen op stap waren, geen muziek bij, geen leesvoer bij, nada, al goed dat die serveuse er dus rondliep, dat gaf nog ietwat afleiding.

En toen kwam dus die vlinder, op ooghoogte verscheen hij plots. Ik vroeg haar of ze geen schrik had dat hij zou gaan vliegen, maar ze antwoordde redelijk bits dat die daar altijd zou blijven. Gelukkig beestje, dacht ik even, maar toen besefte ik dat ik veel gelukkiger was dan dat beestje, dat mocht immers enkel op die plaats blijven zitten, zo net onder de broeksband, neen, het zou toch niets voor mij zijn, ik moet een heel lichaam kunnen verkennen wil ik me prettig voelen met dat lichaam, ik moet mijn handen kunnen laten dwalen over een hele ruggegraat, uitpluizen waar de kietelplekjes zijn, welke plekjes opwindend gevonden worden, van die dingen, een lichaam is als een planeet of continent, als je je tijd neemt om het goed te verkennen, als je niet-invasief te werk gaat, dan ontdek je telkens opnieuw schatten van plaatsjes, leer je elke keer iets bij, tot jij en dat lichaam geheel op elkaar ingespeeld zijn, dan is er totale harmonie, dan valt het verschil tussen jezelf en de ander voor een deel weg, dan smelt je samen en voel je de ander, zelfs al ben je op dat moment niet bij elkaar, het is een interactie van lichaam, geest en gevoel waarbij de drie elementen elkaar aanvullen. Dus deze vlinder, hij was mooi, maar ik benijd hem niet, ik heb meer dan ik me ooit had kunnen wensen, wat zou ik dan nog iets of iemand anders benijden ? Ik kan hoogstens mezelf benijden.