Grensrock

Ze wisselen elkaar graag af, mijn aapjes, het ene weekend heeft de ene wel iets om maf over te doen, het weekend daarop is het dan de beurt aan de andere, zo blijft het voor iedereen boeiend in elk geval. Maar organisatorisch wordt het er niet eenvoudiger op, het idee om elk weekend één kind bij me te hebben is enerzijds aanlokkelijk, anderzijds betekent het een ernstige inbreuk op mijn VRIJ-heid, maar het is een mogelijk optie.

Ondertussen lijkt hun moeder ook het noorden ietwat hervonden te hebben, het heeft lang geduurd, maar ze is er uiteindelijk in geslaagd in te zien dat ze niet perfect is, er zijn veel vrouwen die er nog veel van zouden kunnen leren op dat vlak, over ander vlakken laat ik me niet uit, dat zijn mijn zaken niet. Maar ik viel wel bijna van mijn stoel toen ze dat zomaar even droogweg toegaf op het terras voor het spookhuis, nauwelijks verstaanbaar door het kabaal dat uit dat ding kwam, ongelukkig gekozen locatie dus, maar goed, afstand bewaren is in deze wel geboden.

Grensrock zelf dan, vrijdag was heel aangenaam, de haan op stap met twee kippen, en wie kwam hij er weer tegen ? Juist ja, de schepen. Tja, moest ik aan achtervolgingswanen lijden, dan zou ik er nog iets van gaan denken, nu is het gewoon grappig. Maar er zijn zo nog wel grappige dingen, als ik op bezoek ga bij het milieumeisje denken haar collegas ondertussen dat ik een gemeenteraadslid ben. Tss dat is pas na de volgende verkiezingen hoor, mensen, en dan ben ik trouwens ineens burgemeester. Tenzij men me daartegen een kopje kleiner heeft gemaakt uiteraard, je moet van niets verschieten tegenwoordig.

Maar we zaten dus op grensrock, ik en Lian zaterdag, gelukkig voor hem (en mij) kwam hij daar een klasgenootje tegen waarmee hij in het kinderdorp kon spelen. Toch eventjes. Slechte pa die ik ben ging ik uiteraard om het half uur of zo wel eens kijken waar hij juist uithing, vooral zien dat hij niet in de vijver zat of boven op een dranghekken dus, maar neen, hij was altijd wel ergens braar met iets aan het spelen. En als hij het beu was als ik er langskwam, tja, dan mocht pa het overnemen he. Daar stond ik dus, in de kinderanimatietent, een giraffe verder af te schilderen tussen een hoop kinderen, met een monitrice die behoorlijk wat moeite deed om haar lach in te houden toen ze me zag knoeien. Volgende keer zal ik eens met haar lachen en haar dat kroontje van animatrice op haar kop zetten. Als je onhandig bent, dan ben je immers onhandig, en op de lijntjes knippen, neen, ik kan het nog altijd niet, zelfs niet op dikke lijntjes. Maar goed, de giraffe is afgeraakt, hij heeft een nek gekregen, waarna het leek alsof hij een gebroken nek had, dus daar klopte ook iets niet van, maar het idee was er wel en ik heb hem dan in mijn eigen gemaakte dierentuin gezet, anders had ik daar ook nog een hele dag mee mogen rondlopen op het festival, ik liep er al rond met twee ballonnen aan mijn rugzakje gebonden, tot groot jolijt van een aantal mensen.

Hoe dan ook, we hebben ons goed geamuseerd, zeker ook op de bungee-run, dat is een soort springkasteel, maar dan niet om op te springen, je wordt vastgemaakt aan een elastiek, krijgt een soort bordveger in je handen en dan is het de bedoeling zover mogelijk dat ding op het middenstuk te kleven. Om dat eenvoudiger te maken is zowel het middenstuk als de bordveger voorzien van klitteband. Lian wou dus regelmatig tegen mij 'strijden'. Tja, dat is een heel oneerlijke strijd he, dus dan doe je af en toe maar of je eens uitglijdt zodat die kleine ook een keer kan winnen en op andere keren leef je je volledig uit, wat maakt dat ik een keer bijna van het ding gedonderd ben omdat ik die elastiek te ver kon uitrekken, vijf centimeter verder en ik had behoorlijke hoofdpijn gehad, en voor één keer eens niet van mijn eigen gezeur. Nu bleef het beperkt tot het hangen tussen opblaastuig en de grond, eventjes, toch, toen bleek hoe sterk die elastieken juist zijn, behoorlijk sterk hoor, ik vloog holderdebolder over de kop terug naar achteren, maar was wel gewonnen. Laat het wel duidelijk zijn dat ik de enige volwassene was die van dat ding gebruik heeft gemaakt. Hmm als excuus gebruik ik dat Lian het wou, maar eigenlijk vond ik het zelf ook enorm plezant.